Ruim een maand geleden kreeg ik op het podium van Stand-up Inspration de kans om iets te delen. Iets wat de band met mijn vader in positieve zin heeft veranderd. Bekijk de video, mijn stuk begint bij 2.45, en geef de twee vragen dit ik stelde aan mijn vader door aan iedereen die het nodig heeft.

Hoe is het nu?
Gister ben ik bij mijn ouders geweest. Pa ziet er steeds slechter uit en hij reageer ook steeds suffer. Voor hem is de lol er wel af. Iets wat ik me wel voor kan stellen als je leven bestaat uit slapen en medicijnen slikken. Hoe lang hij nog bij ons mag blijven weten we niet. De behandelingen zijn gestopt omdat ze niets meer voor hem kunnen betekenen. En ja het is vreemd en stom om te zeggen, maar eigenlijk hopen we met z’n alle dat mijn vader snel deze wereld mag verlaten.

Gister heb ik mijn moeder even mee de deur uit genomen om te lunchen. Haar reactie toen ik het idee voorstelde is goud waar. Ze was er even uit.

Bedankt!
Iedereen bedankt voor alle steun die mijn omgeving en ik mogen ontvangen. Ik had geen idee dat zo’n ziekte er op deze manier inhakt. En daarom is het fijn om mensen om je heen te hebben waar je een goed gesprek mee kunt voeren en steun van kunt ontvangen.

Bedankt, jullie zijn helden!