Ik ben me aan het afvragen wat “perfectie” voor mij betekent en wat ik er mee moet. Perfectie heeft slechte en goede kanten. Perfectie kan je tegenhouden om stappen te ondernemen en het kan je motiveren om iets nog beter te maken dan dat het al is.

Ik ben een perfectionist. Ik wil bij de beste horen. Aan de andere kant ben ik onzeker. Ik wil niets fout doen.

Deze combinatie van onzekerheid en het perfect willen doen lijkt me vaak af te remmen. Geen stap zetten betekent ook niets fout kunnen doen. Geen stap zetten betekent ook geen succes. Geen kritiek en geen uitingen van lof. Lekker veilig.

Voor heen was het vaak zo dat ik er enorm van baalde als iemand me wees op iets wat ik fout had gedaan. Steeds vaker ben ik blij als iemand me wijst op hoe iets beter kan.

Zo werd ik vanavond gewezen op een foutje op mijn website. Er stond iets verkeerd. Waar “mij” moest staan stond “mijn”. Hoogstwaarschijnlijk staat die fout er al een jaar. Toch heb ik ondanks deze fout mooie reacties gekregen op en veel plezier beleeft aan mijn website.

Ik heb de “fout” gelijk verbeterd. En dacht gelijk laat ik weer eens een blog schrijven.

Ik heb zin om de kans op fouten te vergroten. Ik ga eens kijken wat het doet als ik mijn streven beetje bij beetje los laat.

Als perfectie je tegenhoud moet je het dan niet los laten?