Wat ik persoonlijk heel belangrijk vindt in dit plan is een hele snelle internet verbinding en zoveel als mogelijk zelfvoorzienend zijn. Naast die twee punten vindt ik gastvrijheid heel belangrijk. Het is een plek waar de bewoners en de gasten zichzelf thuis mogen voelen.

Het is een plek waar rust vinden, een feestje vieren en gave dingen doen gecombineerd kunnen worden.

In het kort: Leven in een dorp met gelijk gezinde vernieuwers lijkt mij te gek.

Gave dingen doen.
Hiermee bedoel ik ondernemen. Projecten opstarten die te cool zijn om ze niet te laten liggen. Bijeenkomsten organiseren om leuke mensen met elkaar te verbinden en kennis te delen. Plezier hebben. Ik zie het helemaal voor me dat zo’n dorp naast een groot meer ligt, zo dat we een paar zeilboten neer kunnen leggen om die ter beschikking te stellen aan bewoners en gasten. Bedrijvigheid heeft ook een belangrijke plek in hoe ik dit allemaal voor me zie. Ruimte om je idee uit de grond te stamppen en samen te werken met andere ondernemers.

Sidenodes
Met dit idee loop ik al een paar jaar rond en gevoed door offline en online prikkels die ik deze week van een groot aantal mensen mocht ontvangen kon ik het niet nalaten mijn droom te delen. De prikkels kwamen van de volgende mensen: Jacqueline Fackeldey, Marco Raaphorst, Jan van der Sluis, Joost Plattel, Jacco van der Pol, Martijn Aslander en Nils Roemen. Bedankt voor het aanwakkeren van deze droom.

Help!!!
Als je idee of contacten hebt die kunnen helpen bij het realiseren van deze droom. Als jij deze droom met mij deelt. Dan zou ik het briljant vinden als je dat laat weten.

Achteruit kijken heb ik al gedaan. Het is nu tijd om vooruit te kijken. Ruimte is wat aandacht ga geven.

Ruimte om beperkende gedachte aka spookjes aka draken los te laten en te herkennen.
Ruimte om ideeën in de wereld te zetten.
Ruimte om stil te zijn
Ruimte om fouten te maken
Ruimte om mezelf te laten zien
Ruimte om geld te verdienen met leuke dingen doen.
Ruimte ...
Ruimte om de ruimte
Ruimte om te experimenteren en te ontdekken hoe ik met mijn talenten mezelf en ander blij kan maken.

Ondertussen ben ik al druk bezig met experimenteren.

1000 dagen
Met het 1000 dagen project wil ik iedereen uitnodigen en inspireren om in duizend dagen zijn of haar leven leuker te maken. Ga achter je dromen aan! Facebook.com/1000dagen

Alfred Tips
Alfred is een heel handig programma voor op je Apple computer. Nog niet veel mensen in Nederland zijn bekent met Alfred om die mensen te helpen ben ik begonnen met Alfredtips.nl

Er komt nog meer… Maar eerst doen en dan lawaai maken!

Veel… is het woord wat ik wil gebruiken voor het afgelopen jaar.

Veel verdriet.
Veel liefde
Veel gelachen
Veel vechten
Veel stilstaan
Veel bewegen
Veel bewondering
Veel emoties

De rode draad van 2011 is mijn vader. Ik had nog nooit iemand van dicht bij verloren aan de dood. Ik had geen idee. Wat is de dood heftig zeg.

Ik was me er tot 2011 niet van bewust dat mijn vader zoveel voor mij betekend.

Ik mis hem…

Mijn vader is op 7 juni overleden. Dit is voor mij nog steeds heel onwerkelijk. Wat wel heel werkelijk is, is wat er overgebleven is. Een beter contact tussen iedereen die bij mijn vader betrokken was.

Het verhaal wat ik vertel is een vervolg op het verhaal wat ik in maart vertelden op zelfde podium.

Ik zou dit verhaal graag verder delen.
Wat ik heel mooi en dankbaar vind. Dit verhaal raakt mensen. Dit merk ik aan de warme reacties die ik kreeg op de avond van de presentatie en ook de reacties die ik nu soms nog krijg. Mocht jij een plek weten waar dit verhaal op zijn plaats is laat me het weten. Ik zou het echt een eer vinden als ik dit verhaal vaker mag vertellen.

Het jaar is bijna om.
Op 28 Januari schreef ik een blog over mijn vader. Over dat zijn voorspelling dat hij einde van dit jaar niet zou halen. Hij had gelijk. Bij ons allemaal heeft het ziek zijn en het overlijden van mijn vader diepe sporen na gelaten. Daarnaast gaat het leven ook weer verder. Dat gaat de ene keer makkelijker dan de ander keer. Toch had ik dit jaar voor geen meter willen missen.

Ik wil deze blog afsluiten met een uiting van bewondering naar mijn moeder. Die na het overlijden veder is gaan leven. Dat gaat met pieken en met dalen. Ze ondergaat het. Ze doet het gewoon. Moeders… ik bewonder jou!

Liefs,

Mike

Op al deze vlakken heb ik nooit zekerheid gehad. Ook zal ik daar in nooit zekerheid krijgen. Halleluja, het is zo als het is. Ik doe me best om een goed mens te zijn. Ik doe me beste voor een gezonde bankrekening. En ook doe ik mijn best om er voor te zorgen dat ik kan doen en laten wat ik belangrijk vindt. Soms lukt dat. Soms lukt dat niet.

Onzekerheid is mijn zekerheid.

Leven en loslaten…

Gister ben ik emotioneel ingestord…

Moe van alles…

In de armen van de liefde heb ik uit mogen huilen…

Vandaag wakker worden was… even wennen…

Erkennen dat het tijd is voor een andere aanpak, is… even wennen…

Nu, een paar uur later weet ik wat ik wil…

Er zijn nog maar twee dingen die ik zeker weet…

Ik wil leven…

En…

Ik wil alles wat ik heb loslaten…

Vandaag

Leven en vrij zijn…

Eergisteren ben ik emotioneel ingestord…

Moe van alles…

In de armen van de liefde heb ik uit mogen huilen…

Vandaag wakker worden was… even wennen…

Erkennen dat het tijd is voor een andere aanpak, is… even wennen…

Nu, een paar uur later weet ik wat ik wil…

Er zijn nog maar twee dingen die ik zeker weet…

Ik wil leven…

En…

Ik wil vrij zijn…

Hoe zou het zijn als de baas van een land zegt: Ik weet het even niet. Ik heb even geen idee hoe we het beste verder kunnen gaan.

We leren dat we altijd een antwoord moeten geven. Het antwoord wat we geven moet daarnaast ook nog het goede antwoord zijn. Als je het antwoord niet weet krijg je een onvoldoende.

Steeds meer word ik me bewust van mijn onzekerheid. Het merendeel van de mensen is onzeker en ondervindt daar last van. Ook ik ondervindt last van mijn onzekerheid. Het houd me tegen het beperkt me.

Onzeker zijn dat mag niet.

Ja doei! Onzeker zijn is prima. Onzeker zijn is mooi.

Ik ben onzeker. Ik weet het soms even niet. Nou en? Als ik het even niet weet geef ik het de tijd. Morgen weer een dag.

Ik mag onzeker zijn! Jij mag ook onzeker zijn. Doe je mee?

Ik ben een perfectionist. Ik wil bij de beste horen. Aan de andere kant ben ik onzeker. Ik wil niets fout doen.

Deze combinatie van onzekerheid en het perfect willen doen lijkt me vaak af te remmen. Geen stap zetten betekent ook niets fout kunnen doen. Geen stap zetten betekent ook geen succes. Geen kritiek en geen uitingen van lof. Lekker veilig.

Voor heen was het vaak zo dat ik er enorm van baalde als iemand me wees op iets wat ik fout had gedaan. Steeds vaker ben ik blij als iemand me wijst op hoe iets beter kan.

Zo werd ik vanavond gewezen op een foutje op mijn website. Er stond iets verkeerd. Waar “mij” moest staan stond “mijn”. Hoogstwaarschijnlijk staat die fout er al een jaar. Toch heb ik ondanks deze fout mooie reacties gekregen op en veel plezier beleeft aan mijn website.

Ik heb de “fout” gelijk verbeterd. En dacht gelijk laat ik weer eens een blog schrijven.

Ik heb zin om de kans op fouten te vergroten. Ik ga eens kijken wat het doet als ik mijn streven beetje bij beetje los laat.

Als perfectie je tegenhoud moet je het dan niet los laten?

Er is zoveel gebeurd dat ik er een boek over zou willen schrijven om alles wat ik belangrijk vindt onder woorden te kunnen brengen. Ik kan onmogelijk alles beschrijven.

Wat ik wel kan doen is aangeven wat bij mij het meest is bij gebleven. Dat is de dankbaarheid die ik voel naar alle steun die ik en wij allemaal hebben mogen ontvangen. Ik ben dankbaar voor alles wat ik de afgelopen periode heb mogen ervaren.

Mijn vader zien overlijden, alles wat daar aan vooraf ging en alles wat daarna is gekomen is het meest indruk wekkende wat ik ooit heb mee gemaakt.

Tijdens de crematie heb ik mijn verhaal gedaan. De volgende tekst is het belangrijkste onderdeel van mijn verhaal.

Lieve vader,

Dankjewel voor het leven.
Dankjewel voor de liefde.
Dankjewel voor de schop onder mijn kont.
Dankjewel voor de lastige momenten.
Dankjewel voor de knuffels.
Dankjewel voor de liefde voor mijn moeder.
Dankjewel dat je mij, me gang hebt laten gaan

En pa, dankjewel, dat je ons allemaal dichter bij elkaar hebt gebracht.

Lieve pa… dank je wel.

Hoe is het nu?
Gister ben ik bij mijn ouders geweest. Pa ziet er steeds slechter uit en hij reageer ook steeds suffer. Voor hem is de lol er wel af. Iets wat ik me wel voor kan stellen als je leven bestaat uit slapen en medicijnen slikken. Hoe lang hij nog bij ons mag blijven weten we niet. De behandelingen zijn gestopt omdat ze niets meer voor hem kunnen betekenen. En ja het is vreemd en stom om te zeggen, maar eigenlijk hopen we met z’n alle dat mijn vader snel deze wereld mag verlaten.

Gister heb ik mijn moeder even mee de deur uit genomen om te lunchen. Haar reactie toen ik het idee voorstelde is goud waar. Ze was er even uit.

Bedankt!
Iedereen bedankt voor alle steun die mijn omgeving en ik mogen ontvangen. Ik had geen idee dat zo’n ziekte er op deze manier inhakt. En daarom is het fijn om mensen om je heen te hebben waar je een goed gesprek mee kunt voeren en steun van kunt ontvangen.

Bedankt, jullie zijn helden!